Endowed in perpetuity by the Glenna Luschei Fund for Excellence

Night in the Tent

Night in the Tent

Titos Patrikios


The bread and the knife lie down like brothers…
—Costas Koulafakos

From the upper window the moon's marble dust falls slowly,
whitens the grime of the kerosene stove,
gives a cardboard box its original shine
as when it first arrived as a parcel,
erases wrinkles from the faces of the comrades,
makes them smooth again as when they first joined the movement…
These people and things lie down like brothers,
only the crackle of the canvas is heard
as it rots, as the tent, death, and sleep constantly rot
—it's time to rain at last, for everything to become mud,
with no illusions, to be reborn through the mud
if they can, in the light.

...Μέσα κοιμούνται το ψωμί και το μαχαίρι αδερφωμένα.


Απ’ το φεγγίτη πέφτει αργά η μαρμαρόσκονη του φεγγαριού,
ασπρίζει τις μουντζούρες της γκαζιέρας, δίνει
σ’ένα παλιό χαρτόκουτο την πρώτη του γυαλάδα
σαν τότε που ήρθε δέμα, σβήνει τις χαρακιές
απ΄τα πρόσωπα των συντρόφων, τα ξανακάνει λεία
σαν τότε που πρωτομπήκανε στο κίνημα…
Κοιμούνται αδερφωμένοι οι άνθρωποι και τα πράγματα
μονάχα ακούς το τρίξιμο του καραβόπανου καθώς σαπίζει
όλο σαπίζει κι η σκηνή κι ο θάνατος κι ο ύπνος -
ώρα να βρέξει πια, να γίνουν όλα λάσπη,
χωρίς καμιά ψευδαίσθηση, έτσι που μέσα από τη λάσπη
να ξαναγεννηθούν, αν το μπορούν, μέσα στο φως.

NOTE: This poem first appeared in Greek in the book Χρονια Τησ Πετρασ (Years of the Stone).

Christopher Bakken and Roula Konsolaki

NOTE: This poem first appeared in the book The Lions' Gate: Selected Poems of Titos Patrikios (Truman State UP).